Dat lijkt wel een vogeltje! Terwijl ik wacht in de hal van een flat tot er opengedaan wordt zie ik iets wat lijkt op een vogeltje. Zie ik het goed? Ja, het is een winterkoninkje met zijn korte opgeknipte staart. Ik loop voorzichtig naar het beestje toe. Het blijft stil zitten. Is hij binnengevlogen zonder te weten hoe hij eruit kan komen? Voorzichtig leg ik mijn handen om het beestje heen en probeer het te vangen. Mis, het vliegt weg naar een muur. Nieuwe poging, en jawel hoor, daar zit hij, opgesloten in mijn handen. Het weegt bijna niets. Buitengekomen gooi ik de vogel in de lucht en daar gaat hij, zijn vrijheid tegemoet. Ik bezoek veel oudere mensen die opgesloten zitten in hun huis. Hun benen kunnen hen niet meer dragen. De koude houdt hen binnen. Wat zouden ze graag weer iets van die vrijheid willen voelen. Wat zouden ze graag naar de kerk willen kunnen. Dat gemis is moeilijk te verdragen. En toch.... Ergens in de bijbel staat dat de Geest vrij maakt. Ook dat merk ik. Dat God mensen soms, terwijl ze op de paar vierkante meter van hun bed liggen, een soort ruimte in het hart geeft waardoor ze toch die vrijheid beleven. Ja soms lijken ze vrijer dan de gezonde mensen om hen heen. De vrijheid van het winterkoninkje dat uit mag vliegen.

Tenslotte: fijne Sinterklaas, en een mooie adventstijd toegewenst.

ds. Peter Smilde